از بی خوابی ها...

در هر صورت باید خوابید. واقعیت این است که بی خوابی زودتر از حتی تشنگی آدم را از پا در می آورد. حال نباید از اندام نحیف و مکیده شده ام تعجب کنم. بی خوابی حجم آدمی را مزمزه میکند. حجمی که برای من از همه ی جهت ها در حال عقب نشینی است. حجمی که به دیگر حجم های خوشحال اطرافش چشم می دوزد و از این همه خوشحالی حجم های دیگر انگشت به دهان می ماند. حجم هایی که می توانند بخوابند و خواب هم نبینند. آدم فکر می کند حتما باید قانونی باشد. قانونی که به ازای پر خوابی های عده ای؛ عده ای دیگر را به بی خوابی محکوم می کند.